Ο Oyama υπήρξε ένας ζωντανός μύθος μέχρι το θάνατο του στις 26 Απριλίου 1994 σε ηλικία 71 ετών. Μπορούσε να αντιμετωπίσει και να νικήσει έναν ταύρο ή οποιονδήποτε άνθρωπο με ελάχιστη προσπάθεια. Ήταν όλοι ¨χειροπιαστοί¨ αντίπαλοι μπροστά του. Ο καρκίνος των πνευμόνων ήταν ένας κρυφός αντίπαλος που παραμόνευε μέσα στο σώμα του Oyama και το κομμάτιαζε μέρα με τη μέρα. Δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει την ασθένεια με τα χέρια ή με τα πόδια του. Ούτε μπορούσε να επινοήσει μια τεχνική για να την κρατήσει μακριά. Για πολλά χρόνια, ο καρκίνος του έτρωγε τα σωθικά χωρίς καν ο ίδιος να γνωρίζει την ύπαρξη του. Ο θάνατός του γέμισε λύπη όχι μόνο τους κύκλους της Οργάνωσης Kyokushinkai αλλά και την υπόλοιπη κοινότητα των πολεμικών τεχνών.
Η γέννηση του kyokushin karate
Το 1961 ο Oyama άλλαξε το όνομα των σχολών του σε kyokushinkai και έγινε και το πρώτο πρωτάθλημα Βορείου Αμερικής στο ¨Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν¨. Ο Oyama παραστάθηκε σαν ανώτατος κριτής, επίσης άνοιξε και dojo στο Λος Άντζελες. Το 1962 είκοσι μαθητές του Oyama πήραν Μαύρη Ζώνη και πολλοί ξένοι ήρθαν στο Τόκιο να σπουδάσουν στο dojo του. Μια πρόκληση από τους Κινκ Μποξέρ της Ταϊλάνδης έγινε δεκτή και τρεις καρατέκα πήγαν στην Μπανκόγκ, κερδίζοντας τους δύο από τους τρεις αγώνες δίνοντας αίγλη στο Γιαπωνέζικο καράτε.
Το 1961 ο Oyama άλλαξε το όνομα των σχολών του σε kyokushinkai και έγινε και το πρώτο πρωτάθλημα Βορείου Αμερικής στο ¨Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν¨. Ο Oyama παραστάθηκε σαν ανώτατος κριτής, επίσης άνοιξε και dojo στο Λος Άντζελες. Το 1962 είκοσι μαθητές του Oyama πήραν Μαύρη Ζώνη και πολλοί ξένοι ήρθαν στο Τόκιο να σπουδάσουν στο dojo του. Μια πρόκληση από τους Κινκ Μποξέρ της Ταϊλάνδης έγινε δεκτή και τρεις καρατέκα πήγαν στην Μπανκόγκ, κερδίζοντας τους δύο από τους τρεις αγώνες δίνοντας αίγλη στο Γιαπωνέζικο καράτε.
